Noble Braveheart FCI
351127

Twoje IP: 54.162.48.54
2016-05-26 12:32:05

Wzorzec FCI Boston Terriera

Wzorzec FCI Boston Terriera

POCHODZENIE: Stany Zjednoczone. 

WRAŻENIE OGÓLNE:

Boston terier jest psem  żywym, bardzo inteligentnym, o gładkiej szacie; krótkogłowy, zwartej budowy, o krótkim ogonie; harmonijny. Maść pręgowana, focza (czarna z rudym odcieniem) lub czarna, z równo rozłożonymi białymi znaczeniami. Głowa proporcjonalna do wielkości psa, a jej wyraz wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Tułów raczej krótki i zwarty, kończyny mocne i eleganckie, ogon krótki. Żaden element budowy nie przeważa i nie zaburza proporcji. Sprawia wrażenie zdecydowanego, silnego i aktywnego, a równocześnie dystyngowanego. Ruchy płynne i pełne wdzięku. Proporcjonalne połączenie maści i białych znaczeń jest szczególnie wyróżniającą cechą doskonałych przedstawicieli rasy. Należy zwracać szczególną uwagę na harmonijną budowę, wyraz, maść i białe znaczenia, przy ocenie ogólnego wrażenia wobec innych cech. Kształtna, krótka i zwarta sylwetka boston teriera, w połączeniu z jego charakterystyczną graniastą  głową i kufą oraz frapującymi znaczeniami, tworzą oryginalną postać niebywale zgrabnego i uroczego Amerykanina: boston teriera. Przy porównaniu osobników obu płci, jedyną widoczną różnicę stanowi nieco subtelniejsza budowa suk. 

WAŻNE  PROPORCJE: 

Długość kończyn musi harmonizować z długością tułowia, nadając rasie jej frapującą, kwadratową i zwartą sylwetkę. Boston terier jest psem o mocnej budowie; nie może sprawiać wrażenia ani lekkiego, ani topornego zwierzęcia. Kościec   i muskulatura muszą być proporcjonalne do masy i budowy ciała i uwydatniać je.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: 

Boston terier jest przyjacielskim i  żywym psem. Rasa ta ma wspaniałe usposobienie i jest niezwykle inteligentna; co czynią boston teriera niezrównanym towarzyszem.

MÓZGOCZASZKA:

Czaszka: Graniasta, płaska na górze, pozbawiona zmarszczek; czoło spadziste.

Stop: Dobrze zaznaczony.

TRZEWIOCZASZKA:

Nos: Czarny i szeroki, z wyraźnie zaznaczoną linią między nozdrzami, nozdrza dobrze rozwarte.

Kufa: Krótka, graniasta, szeroka i głęboka, proporcjonalna w stosunku do czaszki. Pozbawiona zmarszczek. Długość mniejsza, niż szerokość czy głębokość – nie przekracza ok. 1/3 długości czaszki. Kufa od stopu do końca nosa  równoległa do sklepienia czaszki.

Wargi: Głęboko zachodzące, ale nie obwisłe; całkowicie zakrywają zęby, gdy pysk jest zamknięty.

Uzębienie: Szczęka i żuchwa szerokie, graniaste, z krótkimi, równymi zębami. Zgryz  cęgowy lub lekki przodozgryz tak, by przydać graniastości kufie.

Policzki: Płaskie.

Uszy: Mała, noszone prosto ku górze; naturalne lub przycięte tak, by harmonizowały z kształtem głowy; osadzone możliwie blisko brzegu czaszki. 

Oczy: Szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemne. Osadzone frontalnie; widziane z przodu – zewnętrzne kąciki są w linii policzków.

Wyraz: Czujny i sympatyczny, wskazujący na wysoki stopień inteligencji. Jest to najistotniejsza cecha, charakteryzująca tę rasę.

Uszy: Mała, noszone prosto ku górze; naturalne lub przycięte tak, by harmonizowały z kształtem głowy; osadzone możliwie blisko brzegu czaszki.

Szyja: Długość szyi musi nadawać całej sylwetce wrażenie harmonii. Jest nieco  łukowata; niesie głowę z wdziękiem i płynnie przechodzi w obręcz barkową.

Tułów: Powinien wydawać się krótki. Górna linia: Prosta. Grzbiet: Na tyle krótki, by nadać kwadratowy kształt sylwetce. Zad: Lekko zaokrąglony do nasady ogona. Klatka piersiowa: Głęboka, dość szeroka,  żebra zaokrąglone i zachodzące daleko do lędźwi.

Ogon: Osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się; prosty lub korkociągowaty. Nie może być noszony powyżej poziomu grzbietu (uwaga: preferowana długość ogona nie przekracza ¼ odległości od nasady  do stawu skokowego).

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Ustawione umiarkowanie  szeroko, w przedłużeniu górnego brzegu łopatki. Kończyny o prostym kośćcu.

Łopatki: Ukośnie ustawione ku tyłowi, co umożliwia stylowy chód.

Łokcie: Nie odstają do wewnątrz, ani na zewnątrz.

Nadgarstki: Krótkie, mocne. Pierwszy palec można usuwać.

Łapy: Małe, okrągłe i zwarte; nie mogą być skierowane ani do wewnątrz , ani na zewnątrz; palce wysklepione; krótkie pazury.

KOŃCZYNY TYLNE:

Uda: Mocne, dobrze umięśnione i prawidłowo ustawione.

Stawy kolanowe: Dobrze kątowane.

Śródstopie: Krótkie, nisko nad  łapami; nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz; z wyraźnie kątowany stawem skokowym.

Tylne łapy: Małe i zwarte, z krótkimi pazurami.

Chód boston teriera jest ruchem śmiałego, pewnie kroczącego psa. Kończyny przednie i tylne stawiane pewnie ku przodowi, w jednej linii, rytmicznie. Każdy krok podkreśla wdzięk i siłę psa.

SIERŚĆ:

Krótka, gładka, lśniąca, delikatnej struktury.

MAŚĆ:

Pręgowana, focza lub czarna, z białymi znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy wszystkie inne cechy są tej samej klasy. (Uwaga – definicja barwy foczej: wydaje się czarna, jednak oglądana w słońcu lub jasnym  świetle, ma rudy odcień).

Wymagane znaczenia: Biała otoczka na kufie, biała strzałka między oczami, biała pierś.

Pożądane znaczenia: Biała otoczka na kufie, regularna biała strzałka między oczami i na pokrywie czaszki, biała obroża, biała pierś, białe –częściowo lub w całości – kończyny przednie, a kończyny tylne – białe poniżej stawów skokowych. (Uwaga: okazów doskonałych nie należy oceniać niżej z powodu braku „pożądanych znaczeń”). Pies z przewagą bieli na głowie lub tułowiu, musi posiadać dostatecznie dużo innych zalet, by zrównoważyć te niedostatki. 

WAGA: 

Wyróżnia się następujące kategorie wagowe:

  • Poniżej 6,8 kg
  • 6,8 - 9 kg
  • 9 - 11,35 kg.

WADY: 

Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca  powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od nasilenia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa. 

  • Wygląd toporny, klocowaty.
  • Ściśnięte lub zbyt szerokie nozdrza.
  • Oczy ukazujące zbyt dużo białkówki lub migotkę.
  • Wymiary ucha nieproporcjonalne wobec wymiarów głowy.
  • Zbyt wysoko noszony ogon.
  • Kończyny zbyt lekkiej budowy.
  • Strome stawy kolanowe. 
  • Płaskie, niewysklepione łapy.
  • Toczący, wiosłujący lub pląsający ruch; wysokie podciąganie kończyn przednich. 

WADY DUŻE:

  • Skrzywienie żuchwy.
  • Język i zęby widoczne – w jakimkolwiek stopniu – przy zamkniętym pysku.
  • Grzbiet karpiowaty lub łękowaty.
  • Płaska klatka piersiowa.
  • Zbieżny ruch – kończyn przednich, bądź tylnych.

WADY DYSKWALIFIKUJACE:

  • Agresja lub wyraźna lękliwość.
  • Nos z różowymi plamami.
  • Oczy niebieskie lub ze śladem niebieskiego koloru.
  • Cięty ogon.
  • Maść jednolicie czarna, pręgowana lub focza, bez wymaganych białych znaczeń.
  • Maść szara lub wątrobiana.

Każdy pies, wykazujący wyraźne wady budowy lub zaburzenia charakteru powinien być zdyskwalifikowany.

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.